REMAX Europe: Χαμηλή η ικανοποίηση των Ελλήνων για την στέγαση

Σύμφωνα με την πανευρωπαϊκή έρευνα European Housing Trend Report 2025 του δικτύου REMAX Europe, το 66% των Ελλήνων δηλώνει ικανοποιημένο από τις συνθήκες στέγασης, ποσοστό μειωμένο κατά δύο ποσοστιαίες μονάδες σε σχέση με το 2024. Την ίδια στιγμή, ο ευρωπαϊκός μέσος όρος διαμορφώνεται στο 77%, παρουσιάζοντας οριακή αύξηση, γεγονός που διευρύνει τη σχετική απόσταση της Ελλάδας από την υπόλοιπη Ευρώπη.

Στην κορυφή της κατάταξης βρίσκεται η Ολλανδία με 85%, ενώ υψηλά επίπεδα ικανοποίησης καταγράφονται επίσης στην Αυστρία, τη Ρουμανία, την Ελβετία και το Λουξεμβούργο (81%). Αντίθετα, η Ελλάδα συγκαταλέγεται στις χαμηλότερες θέσεις, μαζί με την Ουγγαρία (64%), ενώ χαμηλές επιδόσεις εμφανίζουν επίσης η Μάλτα και η Λιθουανία (71%) καθώς και η Ιρλανδία (68%).

Καθοριστικός παράγοντας διαφοροποίησης αποτελεί η ηλικία. Τα υψηλότερα ποσοστά ικανοποίησης εντοπίζονται στις μεγαλύτερες ηλικιακές ομάδες, με το 93% της λεγόμενης «Σιωπηλής Γενιάς», το 84% των Baby Boomers και το 75% της Γενιάς X να δηλώνουν ικανοποιημένοι. Αντίθετα, οι νεότερες γενιές εμφανίζουν μεγαλύτερη δυσαρέσκεια, με τους Millennials (29-44 ετών) και τη Γενιά Z να καταγράφουν τα υψηλότερα ποσοστά αρνητικών απαντήσεων σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Ο τύπος κατοικίας και η τοποθεσία παίζουν επίσης σημαντικό ρόλο. Τα διαμερίσματα παραμένουν η κυρίαρχη μορφή στέγασης στην Ευρώπη, καθώς το 51% των πολιτών διαμένει σε αυτά, με ιδιαίτερα υψηλά ποσοστά στην Τουρκία, την Ισπανία, τη Βουλγαρία και την Ελβετία. Οι μονοκατοικίες αντιπροσωπεύουν το 24%, με αυξημένη παρουσία στην Ουγγαρία και τη Σλοβενία.

Ωστόσο, η ικανοποίηση είναι υψηλότερη σε όσους κατοικούν σε μεγαλύτερα και πιο ευρύχωρα ακίνητα. Το 80% όσων ζουν σε μονοκατοικίες ή μεζονέτες δηλώνουν ικανοποιημένοι, έναντι 73% των ενοίκων διαμερισμάτων, ενώ στους ιδιοκτήτες μονοκατοικιών το ποσοστό φτάνει το 82%.

Αντίστοιχα, διαφοροποιήσεις καταγράφονται και μεταξύ αστικών και μη αστικών περιοχών. Οι κάτοικοι πόλεων εμφανίζουν χαμηλότερα επίπεδα ικανοποίησης (75%) σε σχέση με όσους ζουν εκτός αστικών κέντρων (78%), γεγονός που συνδέεται κυρίως με τον περιορισμένο χώρο και το αυξημένο κόστος.

Στην Ελλάδα, οι πιέσεις αυτές αποτυπώνονται και στις προθέσεις μετακίνησης, καθώς το 32% των ερωτηθέντων δηλώνει ότι σκέφτεται να μετακομίσει μέσα στους επόμενους 12 μήνες προκειμένου να εξασφαλίσει μεγαλύτερο χώρο, ενώ το 30% αναζητά πιο οικονομικές λύσεις στέγασης.

Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, η έλλειψη χώρου αποτελεί τον βασικότερο λόγο δυσαρέσκειας (37%), ποσοστό που αυξάνεται στο 42% για τις νεότερες γενιές, αναδεικνύοντας την αυξανόμενη απόκλιση μεταξύ εισοδημάτων και τιμών ακινήτων. Το υψηλό κόστος στέγασης ακολουθεί, με 34%, φτάνοντας ακόμη και το 58% στη Μάλτα και το 50% στην Αυστρία.

Τέλος, το ιδιοκτησιακό καθεστώς παραμένει κρίσιμος παράγοντας. Το 85% των ιδιοκτητών δηλώνουν ικανοποιημένοι από τη στεγαστική τους κατάσταση, έναντι μόλις 61% των ενοικιαστών, επιβεβαιώνοντας ότι η κατοχή κατοικίας εξακολουθεί να αποτελεί βασικό ζητούμενο για τη στεγαστική ασφάλεια στην Ευρώπη.