Παρασκευή
15 Δεκεμβρίου 2017
ΑΓΓΕΛΙΕΣ

Εκφράστηκε ο θυμωμένος, "ψεκασμένος" Αμερικανός

09 Νοεμβρίου 16 | Θάνος Βερέμης
Θάνος Βερέμης

ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ

Zeus

Fund - ΕΛΛΑΔΑ

ΠΡΟΣΩΠΑ

Η εκλογή Τραμπ ήταν η έκφραση του θυμωμένου, απόβλητου από το κατεστημένο πολιτικό σύστημα, Αμερικανού, που βρίσκει έρεισμα στον λόγο του λαϊκισμού.

 

Πρέπει να περιμένουμε τη σύνθεση της κυβέρνησης Τραμπ, είναι πιθανόν να είναι «κι ένας ελληνοαμερικανός ναύαρχος, οπότε θα μπορούμε να περιμένουμε κάτι καλό. Αν όχι θα υπομείνουμε με τη σοφία των χρόνων το αποτέλεσμα».

Δεν ήταν έκπληξη»το αποτέλεσμα, εξέφρασε τους απογοητευμένους, τους τσαντισμένους Αμερικανούς των χαμηλών εισοδημάτων, τα λευκά σκουπίδια όπως συνηθίζουμε να τους ονομάζουμε, εκείνους τους Κεντροαμερικανούς εγκαταλελειμμένους από το σύστημα, τους Νότιους αποσυνάγωγους, όλους αυτούς που ψήφιζαν με γνώμονα το θυμικό, ενάντια στα ορθολογικά πλαίσια, που προτιμούν τα λαϊκιστικά συνθήματα, όλους αυτούς τους «ψεκασμένους», όπως θα λέγαμε κατ’ αναλογίαν με τους δικούς μας, όλους εκείνους που τώρα τι έχουν κατά νου, δε γνωρίζουμε.
 
Είναι εκείνοι που θέλουν δικαιοσύνη, προσοχή, και είπαν ΄΄τώρα θα σας δείξουμε εμείς΄΄ και με την ψήφο τους τιμώρησαν τούτη την αδιαφορία.
 
Το ζήτημα τώρα είναι πως το αποτέλεσμα άφησε την Αμερική βαθιά διχασμένη. Τώρα υπάρχουν δύο κόσμοι, αφ’ ενός οι Τραμπικοί κι αφ’ ετέρου οι Κλιντονικοί, από τη μία οι επαναστατημένοι δεξιοί ριζοσπάστες, γιατί στις ΗΠΑ δεν υπάρχει Αριστερά όπως την εννοούμε εμείς και από την άλλη εκείνοι που εκφράζουν και ταυτίζονται με το κατεστημένο.
 
Στην Αμερική, παραδοσιακά ψηφίζουν τη μέση λύση, όμως βλέπουμε πως τη φορά αυτή κέρδισε ένας ακραίος. Αυτό φανερώνει πως αλλάζει η κοινωνία, πως η μάζα κινείται προς τον λαϊκισμό. Όμως τούτο πως θεραπεύεται; Ανθρώπους με τέτοιες πεποιθήσεις δύσκολα μπορείς να τους προβλέψεις και να τους χειρισθείς.
 
Οσον αφορά στη ροπή του αμερικανικού εκλογικού σώματος προς έναν ακροδεξιό αντισυστημισμό, δεν είναι το ίδιο. Ο Μπέπε Γκρίλο στην Ιταλία είναι μία πλάκα, ένα καλαμπούρι, όσοι τον ψηφίζουν θέλουν να δηλώσουν την απαξίωση της καθεστηκυίας τάξης με όπλο την καζούρα, δεν είναι θυμωμένοι… Με εκείνον που ίσως έχει τα ίδια χαρακτηριστικά το φαινόμενο Τραμπ είναι ίσως στη Γαλλία με τη Λεπέν.
 
Για τη δική μας τη χώρα δεν μπορώ να ξέρω αν η ρήξη με την πολιτική του Ομπάμα θα σημάνει κάτι, αλλά το βέβαιον είναι πως για τη γενικώτερη λειτουργία της Αμερικής αυτό θα σημάνει πολλά. Πρώτον θα σημάνει την κατάργηση των επιτευγμάτων του Ομπάμα, όπως το κοινωνικό του πρόγραμμα ObamaCare. Επίσης, καταστρέφει και τον άλλο πυλώνα της επιτυχημένης πολιτικής του Ομπάμα που είναι η επίλυση διαφορών με τον Ιράν και με κίνδυνο να ξαναρχίσει κι άλλο πανηγύρι, που δεν ξέρουμε που μπορεί αυτό να οδηγήσει. Γιατί το Ιράν είναι αντίπαλος κι εξισορροπητής της πολιτικής της Σαουδικής Αραβίας στο Ισλάμ, ενώ με την παρέμβασή του ελέγχει κι εξισορροπεί το Isis και τους σουνίτες ριζοσπάστες στη Μέση Ανατολή. Και αυτή η δυνητική ρήξη είναι επικίνδυνη.
 
Από την άλλη δεν νομίζω να του κοστίζει να τα βρει με τη Ρωσία, ή να αναγνωρίσει την προσάρτηση της Κριμαίας, ή ακόμη να βοηθήσει τη Ρωσία στην Ουκρανία, αρκεί να του δώσει κάτι η Ρωσία, να εκμαιεύσει κάποιες παραχωρήσεις.
 
Βέβαια, η Ευρώπη βλέπει με άλλο μάτι την Ουκρανία, θεωρεί πως αυτή είναι δική της υπόθεση, και δεν θέλει διαίρεση, σε μία ρωσική Ουκρανία και σε μία άλλη προσαρτημένη στη Δύση κι ενδεχομένως θα διαπραγματευθεί προς αυτήν την κατεύθυνση.
 

Σχόλια

Πρέπει να συνδεθείτε για να κάνετε ένα σχόλιο
WAVE MEDIA OPERATIONS IKE © 2001-2017
Internet Business Hellas