Σάββατο
18 Νοεμβρίου 2017
ΑΓΓΕΛΙΕΣ

Συναίνεση για την ανάπτυξη

17 Νοεμβρίου 16 | Λόης Λαμπριανίδης
Λόης Λαμπριανίδης

ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ

IBI Group

Σύμβουλος - ΕΛΛΑΔΑ

Α&Μ Αrchitects| Engineers| Project Managers

Κατασκευαστική - ΕΛΛΑΔΑ

Zeus

Fund - ΕΛΛΑΔΑ

Εθνική Πανγαία

AEEAΠ - ΕΛΛΑΔΑ

ΕΤΑΔ A.E.

Eταιρεία του Δημοσίου - ΕΛΛΑΔΑ

ΠΡΟΣΩΠΑ

Antulio Richetta

Διευθυντής IBI Group

Αριστοτέλης Καρυτινός

Διευθύνων Σύμβουλος Εθνική Πανγαία ΑΕΕΑΠ
Η ελληνική οικονομία διανύει τον έβδομο χρόνο συνεχούς ύφεσης και συνακόλουθης αποδιάρθρωσης του ελληνικού παραγωγικού συστήματος.

 

Μέρος της εικόνας αυτής έχει αποδοθεί στις αδυναμίες του μοντέλου ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας, το οποίο στηριζόταν υπερβολικά στην κατανάλωση και στον χαμηλότοκο τραπεζικό δανεισμό, που θεωρείται ότι οδήγησε στην υπερχρέωση της χώρας αλλά και στην υποβάθμιση της σημασίας των παραγωγικών επενδύσεων.

Όμως, η παρούσα κρίση δεν είναι ένα αποκλειστικά ελληνικό πρόβλημα. Είναι ταυτόχρονα ένα διεθνές πρόβλημα, και σε κάθε περίπτωση ευρωπαϊκό. Η κρίση έπληξε σκληρά την ΕΕ, και όχι τυχαία, για λόγους που γνωρίζουμε: ένα κοινό νόμισμα χωρίς κοινή οικονομική πολιτική και ένα κοινό Υπουργείο Οικονομικών, η επιλογή της συνεχούς διεύρυνσης της ΕΕ αντί της εμβάθυνσής της, ο εξαιρετικά χαμηλός ευρωπαϊκός προϋπολογισμός, η «διαχείριση» της κρίσης  μέσω της παρατεταμένης λιτότητας.

Ένας επιπλέον λόγος είναι και οι (διευρυνόμενες) ανισότητες, που οδηγούν στην προϊούσα πολιτική απονομιμοποίηση σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο και στη συναφή άνοδο πολλών και συχνά επικίνδυνων αντισυστημικών κομμάτων.

Αφού λοιπόν η κρίση, οι αιτίες και προφανώς η διαχείρισή της είναι ευρωπαϊκό και διεθνές πρόβλημα, η όποια λύση δεν μπορεί παρά να είναι εξίσου ευρωπαϊκή και διεθνής.

Συνοπτικά, θα σταθώ σε ορισμένα σημεία που τελικά μας επιτρέπουν μια συγκρατημένη αισιοδοξία.

Σε ευρωπαϊκό επίπεδο τα πράγματα, έστω και αργά, αρχίζουν να αλλάζουν. Οι πρόσφατες πολιτικές πρωτοβουλίες στον ευρωπαϊκό Νότο, με κεντρικό ρόλο της σημερινής ελληνικής κυβέρνησης, αποτελούν ένα πρώτο δείγμα του τι πρέπει να γίνει και ένα πρώτο σημείο αισιοδοξίας.

Ειδικά όμως πάνω από τη χώρα μας αιωρείται όλα αυτά τα χρόνια η απειλητική σκιά του δυσθεώρητου δημοσίου αλλά και του ιδιωτικού χρέους. Δυστυχώς, διαδοχικές προηγούμενες κυβερνήσεις απέτυχαν να αποδώσουν  στο πρόβλημα του χρέους τη δέουσα σημασία, επιμένοντας ότι είναι βιώσιμο. Σήμερα, υπάρχει η σαφής δέσμευση περί αναδιάρθρωσης του δημοσίου χρέους, παρά τις συνεχείς καθυστερήσεις ιδίως της γερμανικής κυβέρνησης.

Εκτιμάται ρεαλιστικά πια πως σε βάθος διετίας θα έχει υπάρξει μια αποκλιμάκωση των απαιτήσεων για υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα, που θα διευκολύνει την πραγματοποίηση επενδύσεων, θα απελευθερώσει την αναπτυξιακή πορεία της χώρας και θα οδηγήσει σε σημαντική μείωση των φορολογικών συντελεστών (η οποία θα ευνοήσει όσους αποφασίσουν να επενδύσουν σήμερα στη χώρα).

Ένας πρόσθετος παράγοντας που θα ξεκλειδώσει την αναπτυξιακή δυναμική της χώρας είναι η μεγάλη αύξηση των εθνικών και ευρωπαϊκών κονδυλίων, που έχουν μεν ήδη εκκινήσει το 2016 αλλά αναμένεται να βρεθούν σε πλήρη ανάπτυξη από το 2017. 

Στα επτά χρόνια συνεχούς ύφεσης έχει συμπιεστεί αφόρητα το  «ελατήριο» της οικονομικής ανάπτυξης. Αυτό έχει και τη θετική πλευρά του, καθώς η απελευθέρωση της συμπιεσμένης ενέργειας μπορεί να οδηγήσει σε θεαματική βελτίωση των οικονομικών δεικτών.  Όποιος τοποθετηθεί τώρα, στην αρχή της αναστροφής της καθοδικής πορείας, θα απολαύσει σημαντικά κέρδη καθώς όλες σχεδόν οι κρίσιμες τιμές (μισθοί, τιμές ενοικίων, τιμές ακινήτων κτλ.) βρίσκονται σε εξαιρετικά χαμηλά επίπεδα, πολύ κάτω από τη μεσομακροχρόνια τιμή ισορροπίας τους - παρότι δείκτες όπως η φορολογία και η ασφάλιση φαίνεται να κινούνται στην αντίθετη κατεύθυνση, ωστόσο αναμένεται σύντομα η αποκλιμάκωση και αυτών.

Οι παραπάνω προβλέψεις είναι εύλογες, καθώς τα στοιχεία δείχνουν ότι το 2017 θα είναι έτος έντονης επενδυτικής δραστηριότητας. Ας επιτραπεί να σημειώσω το έντονο ενδιαφέρον για επενδύσεις, όπως αποτυπώνεται στις αιτήσεις υποβολής επενδυτικών σχεδίων στον νέο αναπτυξιακό νόμο 4399/2016: ήδη, το πρώτο 15θήμερο αφότου δόθηκε η δυνατότητα αιτήσεων, υποβλήθηκαν 25 επενδυτικά σχέδια ενώ φαίνεται να έχουν αρχίσει να ετοιμάζονται προς υποβολή άλλα 600 περίπου.

Επίσης, σύμφωνα με στοιχεία της ΕΕ (European Economic Forecast, Νοέμβριος 2016) αλλά και του ΟΟΣΑ, το 2017 και 2018 αναμένεται να είναι χρονιές σχετικής επενδυτικής απογείωσης, καθώς αθροιστικά η αύξηση θα ξεπεράσει το 25% και θα προσεγγίσει το 30%.

Οι ίδιες εκτιμήσεις αναφέρουν ότι ενώ οι ρυθμοί μεταβολής του σχηματισμού ακαθάριστου πάγιου κεφαλαίου στην οικονομία μας τα τελευταία χρόνια ήταν -8,4% το 2013, -4,6% το 2014, -0,2% το 2015, προβλέπεται πως θα ανέλθουν σε 4% το 2016, 13,7% το 2017 και 14,2% το 2018. Ακόμη δηλαδή και η πολύ δύσκολη χρονιά του 2015 κατέγραψε οριακή στασιμότητα, όταν η χρονιά του «success story», το 2014, παρουσίαζε αρνητικούς ρυθμούς (-4,6%), ενώ η φετινή  αποκαλούμενη «καταστροφική» χρονιά της «αντιεπενδυτικής» σημερινής κυβέρνησης έφτασε το +4%.

Αυτή η αρκετά αισιόδοξη εικόνα σηματοδοτεί την ανάγκη ενίσχυσης του αναπτυξιακού νόμου. Είμαστε έτοιμοι να ανταποκριθούμε χρηματοδοτικά στις νέες αυξημένες ανάγκες, όταν προκύψουν, έχοντας ήδη συμφωνήσει με μεγάλες ευρωπαϊκές θεσμικές μη ιδιωτικές τράπεζες, οι οποίες προτίθενται να μας συνδράμουν με πολύ μεγάλα ποσά και με εξαιρετικά χαμηλά επιτόκια δανεισμού.

Συνεπώς, όλα δείχνουν ότι οι δύο προσεχείς χρονιές θα είναι χρονιές μεγάλης επενδυτικής δραστηριότητας, αν δεν προκύψουν δυσμενείς εξελίξεις από τα σύννεφα που είναι συγκεντρωμένα πάνω από τη διεθνή οικονομία και πολιτική.

Μεγάλο μέρος της ευθύνης για τη σκιά αυτή φέρει το παλαιό πολιτικό σύστημα, τόσο διεθνώς όσο και στην χώρα μας. Η παρατεταμένη αποβιομηχάνιση της Δύσης, η τρομακτική επίταση της ανισότητας, η ακραία συσσώρευση πλούτου στα χέρια του 1% του παγκόσμιου πληθυσμού, η υπερχρέωση πληθυσμών και χωρών, η υπονόμευση της εργασιακής ασφάλειας, προκαλούν την πτώση της ενεργού ζήτησης που βρίσκεται πίσω από την εμμένουσα διεθνή κρίση.

Δυστυχώς το παλιό κομματικό σύστημα, διαβρωμένο από αυτό το μειοψηφικό 1%, αδυνατεί να επεξεργαστεί βιώσιμα σενάρια εξόδου από την κρίση προς το συμφέρον των κοινωνιών αλλά και της υγιούς επιχειρηματικής κοινότητας.

Και αν εμείς λίγα πράγματα μπορούμε να κάνουμε για το διεθνές πλαίσιο,, θα μπορούσαμε να κάνουμε πολλά στο εσωτερικό της χώρας μας. Προϋποθέτει όμως να αφήσουμε πίσω πάγια χαρακτηριστικό της ελληνικής αντιπολιτευτικής και ευρύτερης πολιτικής κουλτούρας και να επιδιώξουμε ενεργητικές συναινέσεις και διατύπωση συγκεκριμένων θέσεων και προτάσεων στην κατεύθυνση μιας εθνικής αναπτυξιακής στρατηγικής. 

Ακόμη και τα πιο καλοσχεδιασμένα αναπτυξιακά εργαλεία δεν επαρκούν εάν απουσιάζει η βασική προϋπόθεση μιας πραγματικής ισόρροπης ανάπτυξης: η πολιτική σταθερότητα και η ευρύτερη συναίνεση στα θεμελιώδη μιας εθνικής αφήγησης για την επόμενη μέρα.

Σχόλια

Πρέπει να συνδεθείτε για να κάνετε ένα σχόλιο
WAVE MEDIA OPERATIONS IKE © 2001-2017
Internet Business Hellas